Альфа (гьарф)
Внешний вид
| Грекрин алфавит | |||
|---|---|---|---|
| Αα | Альфа | Νν | Ню |
| Ββ | Бета | Ξξ | Кси |
| Γγ | Гамма | Οο | Омикрон |
| Δδ | Дельта | Ππ | Пи |
| Εε | Эпсилон | Ρρ | Ро |
| Ζζ | Дзета | Σσς | Сигма |
| Ηη | Эта | Ττ | Тау |
| Θθ | Тета | Υυ | Ипсилон |
| Ιι | Йота | Φφ | Фи |
| Κκ | Каппа | Χχ | Хи |
| Λλ | Лямбда | Ψψ | Пси |
| Μμ | Мю | Ωω | Омега |
| Кьиспес | |||
| Архаик чкадин жюреяр | |||
| Лигатураяр (ϛ, ϗ, ȣ) · Диакритикаяр | |||
| Цифраяр: | |||
| Маса чӀалар | |||
| Бактрий · Копт · Албан | |||
| Микит лишанар | |||
Альфа[1] (грек.: άλφα) — Α, α — грекрин алфавитдин садлагьай гьарф. Финикия алфавитдин, («Яц») мана гузвай
«алеф» гьарфуникай арадал атанва. «Альфа» гьарфуникай латин ва кирил А гьарф арадал атанвайди я.
Баянар
[дуьзар хъувун | вики-текст дуьзар хъувун]- ↑ М.М.Гьажиев Русско-лезгинский словарь. — Дагестанский филиал академии наук СССР. Институт истории, языка и литературы. Редактор Г.А. Аликберов. — Махачкала, Издательство ДФ АН СССР, 1950.
ЭлячӀунар
[дуьзар хъувун | вики-текст дуьзар хъувун]- Альфа, буква // Брокгауздин ва Ефрондин Энциклопедиядин гафарган: 86 томар (82 т. ва 4 доп.). — Санкт-Петербург, 1890—1907. (урус)