Дагъустандин халкьар

Википедиядихъай
Перейти к навигации Перейти к поиску

Дагъустандин халкьар (Дагъустанвияр) — асул гьисабдалди Кеферпатан Къавкъазда (Дагъустан) ва са кьадар Азербайжанда ва муькуь уьлквейра уьмуьр тухузвай халкьарин са хъзан. Абурун вири санал кьадар 3-4 миллион кьван кас я.

Дагъустандин халкьар
пад Авар-Анди-Цезар Лезги-Дарги-Яхулар
халкьарин хъзан Авар халкьар[1] Анди халкьар[2] Цез халкьар[3] Лезги халкьар[4] Дарги халкьар[5] Яхулар[6]
халкь аварар

гIандалалар

анцIухар

авар-батлухъар

гидатлвияр

къарахъвияр

андияр

ахахар

кIаратIаяр

анди-бутлихар

гъудуберияр

багъулалар

тIиндияр

чIамалар

цезвияр

хваршивияр

гъинухвияр

бежтавияр

гъунзибвияр

лезгияр

агъулар

арчияр

будугъар

къирицIар

рутулар

къабгъанар

удияр

цIахурар

хинелугъар

даргияр

амукьар

къайтагъар

къадарвияр

къубачияр

сирхияр

мегьебвияр

мугъирияр

ицарияр

цIудахарар

яхулар

вицIхивияр

аракьулвияр

балхарар

шаднияр

шаливияр

уривияр

вихливияр

къуливияр

къаявияр

ЭлячӀунар[дуьзар хъувун | вики-текст дуьзар хъувун]

  1. В. А. Тишков. Республика Дагестан
  2. Дирр А. М. Дирр А. М. Материалы для изучения языков и наречий андо-дидойской группы.. — Тифлис, 1909.
  3. Дирр А. М. Материалы для изучения языков и наречий андо-дидойской группы.. — Тифлис, 1909.
  4. Общественные науки в СССР: Языкознание. — М.: Академия наук СССР, Ин-т науч. информации по общественным наукам, 1978. — В. 1—3.
  5. Коряков, 2012, с. 5.
  6. Услар П. К. Этнография Кавказа. Языкознание. 4. Лакский язык. Тифлис, 1890, с. 30, 1.